تاثیرات طلاق بر کودکان

  • هانیه لواف

    ارزیاب و استعدادیاب کودک

    تاریخ آخرین بروزرسانی ۱۴۰۰/۰۶/۳۱

در جوامع امروزی انواع مختلفی از خانواده‌­ها وجود دارند مانند خانواده‌­های هسته‌­ای، تک­‌والدینی، ناتنی. جدای از تنوع ساختار خانواده‌­ها، طلاق والدین حادثه‌­ای است که می‌­تواند ساختار هر خانواده­‌ای را تغییر دهد. تغیر ساختار خانواده اغلب موجب افزایش مشکلات اقتصادی، اجتماعی و کاهش سازگاری روان­شناختی پایین در بین اعضای خانواده می‌شود. بهزیستی روانی فرزندانی که والدینشان دوره انتقالی از قبیل طلاق را طی می ­کنند به مخاطره می­افتد. خود طلاق گاهی روی کودک تاثیر نمی­گذارد؛ بلکه فرآیند طولانی تغییر و انطباق قبل و بعد از طلاق است که بر روی کودک اثر دارد. به طور کلی فرزندان طلاق در مقابل فرزندان عادی، مشکلات رفتاری و عاطفی و ارتباطی بیشتر و نیز عملکرد تحصیلی پایین‌­تری نسبت به فرزندان خانواده های عادی دارند.

فرزندان در سنین مختلف برداشت­‌های متفاوتی از طلاق دارند. پیش‌­دبستانی­‌ها واکنش کاملا منفی به طلاق نشان می­ دهند. غالبا علایمی دال بر واپس‌­روی و اضطراب جدایی نشان می­دهند. دبستانی­‌ها طلاق را از منظر وفاداری نگاه می­کنند و احساس می­کنند که باید یکی از والدین را انتخاب کنند. این کودکان احساس ناتوانی و ترس می­کنند و غالبا از یکی پدر و مادر یا هر دوی آن­ها عصبانی است. در نتیجه ممکن است در حمایت از یکی از آن­ها با والد دیگر دربیفتد. در مقابل نوجوانان می­دانند که مسبب طلاق والدین نیستند و خودشان را سرزنش نمی­کنند، اما چون این دوران، دوران دغدغه رابطه‌­هاست، ممکن است اعتماد خود را به ثبات رابطه‌­ها و صداقت از دست بدهند.

 

ترس از رها شدن

فرزندان طلاق همواره این حس را خواهند داشت که اگر کسی را دوست بدارند و دوست داشتن خود را ابراز کنند ممکن است او را از دست بدهند، بنابراین احساسات خود را بروز نمی‌دهند. این واکنش بیشتر در کودکان دیده می‌شود. آن­ها واقعیت را انکار می‌کنند و همیشه در این فکر هستند که همه چیز به‌زودی درست خواهد شد و والدین‌شان به یکدیگر باز می‌گردند. افسردگی که با تغییرات در اشتها و خواب خود را نشان می‌دهد. احساس گناه درباره اینکه پدر و مادرشان به خاطر وجود آن­ها از هم جدا شده‌اند.

 

راهکارها:

  • متناسب با سطح رشدی کودک اطلاعات صادقانه‌ای به کودک ارائه شود. کودکان می­توانند با واقعیت کنار بیایند اما تحمل پنهان­‌کاری ندارند.

  • به فرزندان خود اطمینان دهید که حامی او هستید و سرپناه و خانه خواهد داشت.

  • کودک باید بداند که بعد از جدایی چه اتفاقی خواهد افتاد و والدین چه انتظاراتی از او دارند.

  • ترس­ها، عصبانیت و خشم خود را بروز دهد.

  • پدر و مادر مسئولیت پذیر باشند و او را مورد سرزنش و انتقاد قرار ندهند.

  • زمان‌هایی را برای گذراندن وقت و صحبت درخصوص احساسات کودکتان در نظر بگیرند.

  • بداند که پدر و مادر با هم این تصمیم را گرفته‌­اند و بعد از طلاق هم به هر دوی آن­ها دسترسی خواهند داشت.

  • پدر و مادر انتظارات رفتاری خود را از فرزند خویش را کنار نگذارند و جلوی رفتار نامناسب او را بگیرند. عوض کردن انتظارات و تغییر دادن پیامد رفتار مناسب و نامناسب در حالیکه خود خانواده نیز در حال تغییر است در کودک احساس ناامنی ایجاد کرده و توان آن­ها را برای کنار آمدن با وضعیت پیش آمده کم می­کند.

  • نه توجه بیش از حد به کودک و نه بی‌توجهی کنید.

  • هرگز خشم و عصبانیت از همسر را با کودکان در میان نگذارید. هر یک از زوجین هنگام صحبت کردن با فرزندان باید از دیگری حمایت کند. سعی کنید آرامش­تان را حفظ کرده و زندگی روزمره و عادی­تان را ادامه دهید.

  • والدین دو شیوه رفتاری کاملاً متفاوت از هم را برای تربیت کودک نداشته باشند.

  • فرزندانتان را پیغام‌رسان بین خود نکنید.

  • والدین هنگام تحویل گرفتن فرزند رفتار سرزنش‌آمیز نسبت به یکدیگر نداشته باشند.

برچسب ها:

فرم ارسال نظر

4 + 6 = ?

نظرات کاربران

فرم ارسال نظر

6 - 4 = ?