چکار کنیم تا نوجوان قربانی زورگیری در فضای مجازی نشود؟ + مصادیق قلدری اینترنتی

  • دکتر آسیه اناری

    روانشناس بالینی کودک و نوجوان؛ مدیر مرکز مشاوره یاسان

    تاریخ آخرین بروزرسانی ۱۴۰۰/۰۸/۰۴

قلدری شکلی از رفتار پرخاشگرانه است؛ زمانی که افرادی مکررا و عمداً از کلمات یا اعمالی بر علیه فرد یا گروهی استفاده ‌کنند که باعث ناراحتی و تحقیر شدن آنها ‌شود، قلدری روی داده است. قلدری شامل سه نوع اصلی از آزار هیجانی، کلامی و جسمانی می شود. نوجوانانی که قلدری می‌کنند معمولاً اثر یا قدرت بیشتری بر دیگران دارند، یا اینکه می‌خواهند احساس ناامیدی و ضعف را در افراد دیگر ایجاد کنند. قلدری در نوجوانی به شدت آسیب زننده ای هم  است؛ هم بر نوجوان قلدر و هم نوجوانی که قربانی قلدری قرار گرفته است.

 

چه رفتارهای مصداق قلدری محسوب می‌شود:

1. فریاد زدن بر سر فرد

 

2. ایجاد شایعه‌ای درباره فرد و انتشار آن

 

3. انتقاد ناعادلانه و نادرست از شخص کردن

 

4. بدون هیچ دلیلی فرد را مورد سرزنش قرار دادن

 

5. نام نهادن روی افراد به صورت منفی، گستاخانه و بی‌ادبانه

 

6. انتشار پستی در شبکه های اجتماعی با هدف آزار و اذیت فرد

 

7. داشتن رفتاری متفاوت با فرد نسبت به دیگران (مثلا بی‌محل کردن به فرد در جمع)

 

8. آزار و اذیت دیگران به دلیل نژاد، جنسیت، مذهب یا ناتوانی جسمی و ذهنی آنها

 

بیشتر مواقع  قلدری و ذهنیت نوجوان قلدر به عنوان یک هنجار در گروه نوجوانان پذیرفته و حمایت می شود، مگر اینکه رفتار قلدر در مراحل اولیه پذیرش در یک گروه به طور موثر به چالش کشیده شود. با وجود اینکه اکثر افراد، قلدری را تایید نمی‌کنند اما افراد کمی وجود دارند که به نفع نوجوان که قربانی قلدری قرار گرفته مداخله کنند. بیشتر افراد تماشاچی باقی می‌مانند و تمایل به پذیرش قلدری یا حمایت از قلدر دارند؛ دقیقا به همین دلیل است که قربانیان قلدری در نوجوانی آسیب بسیار زیادی را تجربه می کنند.

 

 انواع قلدری

قلدری رو در رو یا قلدری مستقیم: شامل فعالیت‌های فیزیکی همچون، تنبیه یا کتک زدن، ناسزا گفتن، نام منفی نهادن و توهین کردن به طور مستقیم است.

 

قلدری پنهانی یا غیر مستقیم: این نوع از قلدری به همان اندازه قلدری مستقیم دردناک است و شامل حذف فرد از گروه و اشاعه دروغ و شایعات درمورد او است.

 

قلدری اینترنتی یا قلدری سایبری: قلدری اینترنتی نوعی از قلدری است که با گسترش تکنولوژی اینترنت و موبایل در قالب چت‌های آنلاین، پیام‌های متنی، ایمیل، چت‌های تصویری و شبکه‌های اجتماعی با هدف صدمه زدن، آزار و اذیت و شرمسار کردن دیگران رواج پیدا کرده است. امروزه قلدری در مدرسه یا محیط های فیزیکی به وب سایت ها، شبکه های اجتماعی و فضای مجازی منتقل شده است.

 

مصادیق قلدری در فضای مجازی شامل:

* ارسال نظرات تند و زننده در پروفایل شبکه اجتماعی نوجوان (مانند فیس بوک، توییتر، اینستاگرام و...)

 

* فرستادن پیام‌های ناشناس آزار دهنده

 

* هک کردن اکانت فرزند شما در شبکه های اجتماعی و ایجاد پروفایل تقلبی برای او

 

* فرستادن و انتشار عکس ها و ویدئو های نوجوان شما در فضای مجازی (چه عکس‌ها و فیلم های  واقعی چه فتوشاپ شده)

 

اثرات منفی قلدری بر قربانی:

* ایجاد اختلالات روانی در نوجوان مانند ترس و ناایمنی

 

* افزایش استرس و اضطراب

 

* کاهش عزت نفس

 

* ایجاد مشکلات خواب

 

* افزایش خود سرزنشی

 

* افسردگی و طرد از سوی دوستان

 

* احساس ناامیدی و درماندگی از اینکه خود را از موقعیت قربانی خارج کند

 

 نکته مهم: اگر درمورد اینکه فرزندتان مورد قلدری قرار گرفته یا قلدری میکند، نگران هستید در اسرع وقت، با مسئولان مدرسه صحبت کنید!

 

اگر نوجوانی قربانی قلدری سایبری شد، چه کنیم ؟

اگر نوجوانی به شما گفت که قربانی قلدری اینترنتی شده است، او را سرزنش نکنید و او را بابت اینکه به شما اعتماد کرده و مشکلش را اطلاع داده است تشویق کنید.

 

پس از اآن همه شواهدی (تصاویر و پیام ها) که نشان می دهد نوجوان شما مورد قلدری اینترنتی قرار گرفته است را ذخیره کنید. این مدارک ممکن است بعدا برای گزارش قلدری به مدرسه یا پلیس مورد استفاده قرار گیرد.

 

اگر قلدری آنلاین شامل هر نوعی از تهدید فیزیکی یا هیجانی است، با پلیس تماس بگیرید. اگر فکر می کنید، فردی، نوجوان شما را مورد اذیت و آزار و قلدری در مدرسه قرار داده است، هرچه سریعتر این موضوع را به مدیریت مدرسه اطلاع دهید.

 

برای پیشگیری از قلدری اینترنتی چه کنیم؟

1. با نوجوان خود درباره قلدری اینترنتی صحبت کنید و بررسی کنید که او در مورد این قضیه چه برداشتی دارد.

 

2. به فرزندتان توصیه کنید مراقب باشد به چه کسانی شماره موبایل خود را می‌دهد و شماره تماس دوستانش را بدون اجازه آنها به افراد دیگر ندهد.

 

3.  یادآوری کنید که پاسخ پیام افراد غریبه‌ای را ندهد.

 

4. درباره نوع عکس‌هایی که نوجوان می توانند در شبکه های اجتماعی پست کند، یا در موبایل قرار دهد و یا برای دیگران بفرستد با او صحبت کنید.

 

5. لزوم حفظ حریم شخصی را به فرزند خود آموزش دهید.

 

6. به نوجوان خود اطمینان دهید که موبایلش را به خاطر این مساله از او نمی‌گیرید.

 

7. رابطه دوستانه‌ای با نوجوان خود برقرار کنید تا بتواند در مورد هر موضوعی به شما اعتماد کند.

 

8. مهارت های فرزندپروی خود را از طریق شرکت در کارگاه یا کتاب های مرتبط ارتقا دهید.

 

9.  از روانشناس متخصص در زمینه نوجوانان کمک بگیرید. برای مشاوره آنلاین با مشاوره کلیک کنید.

 

10. اطلاعات خود را درباره فضای مجازی و تکنولوژی های روز در زمینه ارتباطات افزایش دهید.

برچسب ها: