9 علت فحاشی کودکان + 11 رفتار والدین هنگام فحش دادن کودک

  • هانیه لواف

    ارزیاب و استعدادیاب کودک

    تاریخ آخرین بروزرسانی ۱۴۰۱/۰۲/۲۵

9 علت فحاشی کودکان + 11 رفتار والدین هنگام فحش دادن کودک

برای کودکان کلمات ناسزا بسیار جذاب است. آنان با گفتن دو کلمه ناسزا می‌توانند بی‌درنگ واکنش شدیدی را از سوی پدر یا مادر موجب شوند. پاسخ‌های پرخاشگرایانه یا ناسزاگویی می‌تواند به علت جلب توجه، قدرت‌طلبی و کنترل محیط، ناکامی، افسردگی و اضطراب، بیان‌ نوعي‌ اعتراض‌، رسيدن‌ به‌ خواسته‌ها و اهداف، الگوپذیری از والدین و دوستان، به عنوان کانالی برای برقراری ارتباط و بروز هیجانات منفی و عصبانیت بروز پیدا کند.

 با پاسخ دادن، مشاجره طولانی‌تر می شود و جنگ کلامی بارها از سر گرفته‌می شود. گستاخی یکی از شیوه‌هایی است که فرزند شما سعی می‌کند با آن قدرت خود را به شما نشان دهد. همه کاری که باید کودک انجام دهد، بر زبان آوردن کلمه‌ای زشت است که به سوی پدر یا مادر پرتاپ کند تا مشاجره‌ای که پایان گرفته بود، بار دیگر از سرگرفته شود و شکست تبدیل به پیروزی شود. در پاره‌ای‌ از موارد كودكان‌ با به کار بردن حرف‌های‌ زشت‌ می‌توانند به‌ خواسته‌های‌ خود برسند. بنابراین‌ از آن به عنوان راهی برای‌ رسیدن‌ به‌ اهداف‌ خود استفاده می‌کنند و در بلندمدت‌ جزو رفتار آنان‌ خواهد شد. گاهی نیز کودکان قلدر، اغلب قربانیان روابط زورگویانه بوده‌اند. وقتی کودک از بدرفتاری کلامی یا بدنی رنج برده است، این نتیجه‌ای کاملا واضح است.

کودكان‌ رفتارهای‌ والدین را به‌ طور ناخودآگاه‌ درونی‌ می‌‌كنند. رفتارهای‌ درون ‌فكنی‌ شده‌ جزو معیارهای‌ نهادینه ‌شده‌ كودك‌ قرار می‌‌گیرند و‌ او مطابق‌ این‌ معیارها عمل‌ می‌‌كند؛ به‌ این‌ فرآیند همانندسازی‌ می‌‌گویند. رابطه کودکان با والدین و دوستانشان تقریبا نسخه رونوشتی از روابط والدینشان با یکدیگر و نیز با کودک است. روش‌های فرزندپروری سختگیرانه والدین که مدام به کودک امر و نهی می‌کنند و بر کودک کنترل دارند و همچنین رفتارهای پرخاشگرانه آن­ها، ناسزاگویی کودک را افزایش می‌دهد. کودک احساس می‌کند با استفاده از این روش دیگران بیشتر به او گوش می‌دهند و آن‌ها را برای پذیرفتن نظر خودشان ترغیب می‌کند و نیز گاهی کودک روش مناسب بیان و تخیله هیجانات منفی و خشم خود را بلد نمی‌باشد.

 

 هنگام فحاشی کودک چه واکنشی باید نشان داد؟

  1.  در آن لحظه والدین نباید پاسخی به کودک دهند، والدین نباید در روش ادب کردن کودک، خودشان بی‌ادب باشند.

  2. همان گونه که می‌خواهید فرزندتان با شما صحبت کند، با او سخن بگویید.

  3. نسبت به این رفتار بی‌توجه باشید و بدانید که مرحله‌ای گذراست.

  4. کلمه‌ای برای جایگزینی پیشنهاد کنید. برای تخلیه احساساتش، روش‌های سالمی جهت یادگیری مهارت ابراز صحیح خشم و کنترل آن را به او پیشنهاد دهید.

  5. از هیجان زده شدن، شوکه شدن، مسخره کردن، تنبیه و نصیحت کردن، خندیدن و یا واکنش‌های افراطی اجتناب کنید.

  6. کاری کنید تا از آن کلمه متنفر شود. کابرد مکرر یک کلمه قدرت آن را از بین می برد. بنابراین با تکرار آن کلمه، از آن کلمه زشت خسته می‌شود. مثلا به ازای هر سال سن کودک، یک دقیقه آن واژه را تکرار کند. به این صورت از تکرار واژه مشخص به ستوه آمده و دیگر نمی‌خواهد آن را تکرار کند.

  7. بیان احساس ناراحتی خودتان: من دوست ندارم اینجوری با من حرف بزنی.

  8.  به خاطر گستاخی کودک را تنبیه نکنید، زیرا با تنبیه فقط ترس را آموزش می‌دهیم و نه احترام را.

  9. در مقابل ناسزایی کودک به جای تنبیه‌های ناکارآمد، محرومیت‌های موثر را در نظر بگیرید و او را از انجام فعالیت‌های مورد علاقه‌اش مثل فوتبال بازی کردن و یا استفاده از تبلت و ... محروم کنید، البته لازم به ذکر است که این پیامدها، از قبل اطلاع داده شود و برای کودک بدیهی باشد و بداند چه محرومیتی در انتظارش است. در اعمال پیامدها اعتدال را حفظ کنید و کاملا با آرامش برخورد کنید.

  10.  سخن گفتن پسندیده او را تشویق کنید، تا بداند چه نوع واژه‌هایی را ترجیح می‌دهید.

  11. مراقب دوستان، رسانه‌ها و حتی کلام خود باشید، زیرا آنچه به گوشش می‌رسد از دهانش بیرون می‌آید.

  12.  از برچسب زدن به کودک و گفتن اینکه پسر بدی هستی، بی‌ادب و گستاخی و .... بپرهیزید.

  13.  فیلم‌های خشونت آمیز تلویزیونی را، محدود کنيد و در انتخاب کارتون‌ها و برنامه‌ها دقت کنید.

  14. گاهی به کار بردن الفاظ زشت تنها بخشی از مشکل نهفته دیگری است و این الفاظ تنها نمای بیرونی آن مشکل است و در صورت ادامه مشکل مراجعه به رواشناس کودک توصیه می‌شود.

 

 

برچسب ها:

فرم ارسال نظر

9 - 2 = ?

نظرات کاربران

۱۱ بهمن ۱۴۰۰

با سلام و خسته نباشید پسرم 11سالشه و خیلی با هم دوست هستیم یعنی هر اتفاقی می افته برام تعریف میکنه، خیلی من و پدرش تو خونه مراقبیم که پسرم و دخترم هر چیزی از تلویزیون نبینن یا هر حرفی نشنون ولی تو مدرسه گاها پیش میاد که از همکلاسشون حرفای زشتی میشنون و معنیشو نمیدونن ( دخترم مدرسه نمیره، 5 سالشه( پسرم همیشه حرفارو میپرسه و میخواد معنیشو بدونه ولی نمیدونم چجوری توضیح بدم فقط بهش میگم حرف خوبی نیست و تکرار نکن، چند وقت پیش یکی از دوستاش یه استیکر فرستاده بود براش (گاهی از گوشی من استفاده میکنه خودش گوشی نداره) که خیلی بد بود وگفته بود اشتباهی فرستاده و معذرت خواهی هم کرد ولی پسرم اصرار داشت معنیشو بدونه، نمیدونستم چی باید بهش بگم، آخه وقتی بهش میگم معنیشو نمیدونم حس میکنه که مامانش خیلی سادس و خیلی چیزارو بلد نیست. نمیخوام همچین حسی داشته باشه، لطفا در این مورد راهنمایی کنید. با تشکر

۱۱ بهمن ۱۴۰۰
مدیر سایت

سلام دوست عزیز!با توجه به اینکه ما در عصر تکنولوژی زندگی می کنیم بهتر یه سری مفاهیمو برا بچه توضیح بدین تا از دوستانشون نشنون ولی برای این کار بهتر اینه که از خودش سوال کنید یعنی بجای جواب دادن سوالشو با این سوال که خودت چی فکر می کنی جواب بدین گاهی بچه ها به جوالایی که خودشون میدن قانع میشن و ادامه نمیدن. درعين حال که از خودش میپرسين، مثلا بيا ببينيم چه حدسهايي ميشه زد، هدايتش کنيد به اين سمت که زندگي انسان مراحل مختلف داره: نوزادي، کودکی، نوجواني، جواني و بزرگسالي و هر مرحله اقتضائات خاص خودش رو داره، هرچيزي درش کاربرد داره، براشم مثال بیارید چيزهايي که اقتضای سن خودش هست اما خواهرش نه، و توضیح مختصري راجع به سوالش در حد سنش بدين، مثلن اين موضوع مربوط به روابط زن ها و مردها در بزرگسالی است، بعد بگين که درک عميق برخي مفاهيم سن خودش رو ميخواد و فقط در اين حد بدونيم که نبايد اين مفهوم در جمع و يا ارتباط با کسي بکاربرده بشه چون مفهوم پسنديده اي نيست، بازم براش مثال عيني از دنياي سني خواهرش و خودش بيارين که ملموس بشه، اما يادمون باشه کودکان رو با يه حرف که واااي اين کلمه خيلي بد دیگه تکرار نکني ها از سر وا نکنيم چون حريص تر ميشن، و نميدونم گفتن هاي ما رو هم خوب درک ميکنن که الکيه، پس يه کوچولو و سطحي باز کردن قضیه ، کنجکاويشونو براحتي برطرف ميکنه، از اونجا که آقا پسرتون آروم آروم داره وارد دنیای نوجواني ميشه، قدم به قدم در تغييرات رواني و فيزيکي همراهيش کنيد و براش توضیح بدين تا هميشه جواب سوالاتش رو پیش شما پيدا کنه

۱۵ اسفند ۱۴۰۰

سلام وقتتون بخیر پسرم یازده سالشه توی محیط بیرون و مدرسه بچه های هم سن و سالش یا بزرگ تر حرفای زشت منظورم ببخشید البته حرفای سکسی میزنن پسرم اذیت میشه نیگه مامان چکار کنم تمام بچه ها این حرفای بد میزنن در گوشم میگیرم ولی باز میشنوم منم گفتم پسرم من نمیتونم مانع تو بشم مدرسه تری یا بازی نکنی ولی سعی کن گوش ندی و تکرار نکنی.. گفت باید به تو بگم اذیت میشم مامان بدم میاد میخوام. میخوام منو راهنمایی کنید چطور برخورد کنم چی بگم اروم بشه. یه مورد دیگه اینکه شبا میترسه تو اتاق بخوابه باید کنارش بمونیم تا میخوابه واقعا اذیت میشیم لطفا بگید چکار کنم و اینکه مثلا اگه از یه دختر بچه ای خوشش میاد یا اون دختر بچه مودبه خوبه میگه مامان احساس میکنم عاشقش شدم دوسش دارم.. نمیدونم چی بهش بگم میگم مامان عشق و دوست داشتن بد نیست چه اشکال داره اون طرفت خوبه دوسش داری و این بد نیست میگه میترسم عاشقش شدم.. لطفا تورو خدا منو راهنمایی کنید چکار کنم چطور رفتار کنم که پسرم اروم بشه و ضربه نخوره

۱۷ اسفند ۱۴۰۰
مدیر سایت

سلام دوست عزیز! اضطراب فرزند شما طبیعی نیست. اگر پرسیدن این سوال ها حالت وسواس گونه به خود بگیرد باید حتماً به یک روانشناس کودک و نوجوان مراجعه کنید. درباره حرفهای زشتی که از دیگران می شنود، اول از همه خونسردی خودتان را حفظ کنید. سپس به او بگویید: "ما در محیطی زندگی می کنیم که هم آدم خوب و هم آدم بد هست. ما نمی توانیم دیگران را کنترل کنیم بلکه فقط می توانیم خودمان را کنترل کرده و کار و حرف نادرست را تکرار نکنیم." درباره خواب شبانه هم به بهانه ای از اتاق خارج شوید و هر پنج دقیقه به او سر بزنید تا بخوابد. فقط مستقیماً به او نگویید که من میروم و تو باید تنها بخوابی. سعی کنید چند بار بروید و برگردید. عاشق شدن را هم برای فرزندتان توضیح دهید و به او بگویید: این احساسات او در دوران نوجوانی طبیعی است اما عشق متعلق به بزرگترهاست و نه بچه ها. اگر این وضعیت تا یک ماه دیگر ادامه پیدا کرد حتما به یک روانشناس کودک و نوجوان مراجعه کنید.

۲۴ اسفند ۱۴۰۰

پسر من 9.5 سالشه و خیلی به رپ علاقه داره ولی توی رپ خیلی کلمات می شنوه که خب برای سنش زوده. نمی دونم وقتی ازم درباره این کلمات می پرسه بیاد بهش اطلاعات بدم یا اینکه بهش بگم صبر کنه تا زمان مناسب؟

۱۸ فروردین ۱۴۰۱
مدیر سایت

دوست عزیز! تلاش کنید که فرزند شما در این سن هر نوع موسیقی رپی را گوش ندهد اما به طور کلی کلمات را با معانی و مفاهمی ساده و ابتدایی برای فرزندتان توضیح دهید. دروغ نگوید و اگر معنی کلمه را نمی دانید، خیلی راحت به او بگوید: "معنی این کلمه را نمی دونم، اجازه بده فکر کنم، بعداً بهت معنی رو می گم."

فرم ارسال نظر

5 + 9 = ?