15 راهکار ساده برای حل مشکل غذا نخوردن کودکان

  • هانیه لواف

    ارزیاب و استعدادیاب کودک

    تاریخ آخرین بروزرسانی ۱۴۰۰/۰۶/۳۱

اغلب والدین مجبورند بچه های پر جنب و جوش خود را وادار به غذا خوردن کنند، زیرا بسیاری از بچه های زیر شش سال آن قدر درگیر کاوش دنیای پیرامونشان هستند که فرصت کافی برای خوردن غذا پیدا نمی کنند. اگر احساس می کنید برای خوردن غذا، بیش از اندازه به فرزندتان فشار می آورید، سعی کنید به خوردن او، هرچند به میزان اندک، بیشتر توجه کنید تا به نخوردنش.

 

 کودکان هرازگاهی از غذا خوردن طفره می روند اما خیالتان راحت باشد که غذا نخوردن کودک طبیعی است. در واقع نباید غذا نخوردن بچه را با بیماری اشتباه بگیرید البته اگر احساس کردید به راستی کودکتان مشکل جسمی دارد و نمی تواند غذا بخورد، حتما به پزشک مراجعه کنید. علت غذا نخوردن کودک یا دلیل بدغذایی کودک احتمالاً می تواند این موارد باشد:

1. کودک توجه می خواهد

2. یا می خواهد قدرت داشته باشد،

3. از نوع خاصی از غذا متنفر است،

4. از فردی دیگر تقلید کرده است

5. یا می خواهد مستقل باشد.

 

یکی از مشکل ساز ترین جنبه های مشکلات تغذیه دوران کودکی، غذا نخوردن کودک و شروع رفتارهای وسواسی والدینی است که بسیار نگران اشتهای کودکشان هستند. تفاوت زیادی بین کودک بد غذا با کودکی که دچار بی نظمی خوراک است، وجود دارد. بی نظمی های غذا خوردن نشان دهنده ارتباط پیچیده ای بین والدین و کودکی است.

 

مادر باید به این مساله توجه داشته باشد که بین غذا خوردن کودک و مادر کامل بودن او ارتباطی وجود ندارد و مشکلات تغذیه ای مربوط به عادت غذایی متفاوت افراد و موضوعی کاملاً سلیقه ای است. (مطالعـــه بیشــتر)

 

اصرارهای مکرر والدین به کودک برای خوردن غذا این پیام را برای کودک به همراه دارد که می تواند از غذا به عنوان روشی برای گرفتن امتیاز استفاده کند.

 

علت غذا نخوردن کودک می تواند شیوه ای باشد که کودک برای گفتن اینکه "من نیاز دارم که شما بیشتر به من توجه کنید" استفاده می کند. در واقع خوردن مرتبط با چیزی است که ما فرو می بریم و هضم می کنیم، چه عاطفی و چه جسمی باشد.  کودکان از خوردن و خوابیدن برای انتقال بزرگ ترین نگرانی ها و آشفتگی هایشان استفاده می کنند. غذا نخوردن کودک ممکن است روشی باشد برای خلق فضایی که در آن فضا، نیازهای او می تواند شنیده و فهمیده شود.

 

کودکان در حال رشد به انتخاب نیاز دارند حتی انتخاب های کوچک برای غذا خوردن. این امر به کودک این تصور را می دهد که بر زندگی اش تا حدودی کنترل و قدرت دارد. حتی اگر کودک تنها یک نوع غذا را برای خوردن انتخاب کند، والدین نباید نگران شوند؛ چراکه نوزادان هم در ابتدا تنها با شیر تغذیه می شوند.

 

اگر شما از وعده غذایی به عنوان پاداش استفاده کنید، مثلا "اگر دختر خوبی باشی می توانی شیرینی بخوری، یا نمی توانی شیرینی بخوری چون بچه شیطانی بودی"، باعث افزایش خطر سردرگمی و حیرت فرزندتان می شوید؛ چرا که او نمی تواند به درستی بین نیازهای بدنی و عاطفی اش تفکیک قايل شود.

 

راه حل غذا نخوردن کودک:

 

1. ساعات معینی را برای وعده های غذایی تعیین کنید.

 

2. نه التماس کنید و نه رشوه دهید؛ زیرا غذا نخوردن برایش نوعی بازی می شود تا علاوه بر جلب توجه شما، در مقابلتان احساس قدرت کند.

 

3. وقتی فرزندتان غذایش را خورد برای تشویق به او جایزه خوراکی ندهید، خوراکی ها برای تغذیه هستند و نه جایزه.

 

4. از خودتان بپرسید که اگر من نگران غذا خوردن کودکم نبودم، نگران چه چیزی دیگری می توانستم باشم؟

 

5. اگر به غذا نخوردن کودک واکنش نشان دهید، در نظر او غذا نخوردن او بسیار جذاب تر از خوردن خواهد شد.

 

6. موقع غذا خوردن، همه اعضای خانواده سر میز بنشینند تا یک موقعیت اجتماعی دلپذیر به وجود بیاید.

 

7.  برای خوردن غذا مدت زمان مشخص کنید.

 

8. متناسب با نیاز کودک اندازه غذای را مشخص کنید تا بچه با دیدن یک بشقاب غذای پر دستپاچه نشود یا اینکه به او اجازه دهید درباره این موضوع که چه مقدار غذا بخورد خودش قدرت تصمیم گیری داشته باشد.

 

9. اجازه دهید در تهیه غذا کمک کند.

 

10. باید عمدا موقعیت هایی خلق کرد که کودک دست به انتخاب بزند. از یک کودک خردسال نمی پرسیم: "برای صبحانه چه می خواهی؟" از او می پرسیم: " می خواهی تخم مرغ ها را نیمرو کنم یا املت؟" چیزی که کودک درمی یابد این است که وی در امور مربوط به خودش مقداری مسئولیت دارد و صرفا گیرنده اوامر نیست.

 

11. وقتی دهان کودک پر است به او توجه نشان دهید و او را تشویق کنید تا یاد بگیرد که غذا خوردنش نیز به اندازه نخوردن توجه شما را جلب می کند. مثلا بگویید: "چقدر قشنگ این لقمه را توی دهانت گذاشتی و یا اینکه خوشحالم که غذای امروز رو دوست داشتی."

 

12. تعداد دفعات غذا خوردن کودک را بیشتر اما حجم آن را کم کنید.

 

13. غذا را به شکلی درآورید که فرزندتان از خوردن آن لذت ببرد.

 

14. بازی کردن با غذا را امری ناپسند جلوه دهید و اگر شروع به این کار کرد، علت را از او بپرسید.

 

15. خودتان از خوردن غذا طفره نروید و الگوی مناسبی باشید.

 

 

 

برچسب ها:

فرم ارسال نظر

8 - 2 = ?

نظرات کاربران

فرم ارسال نظر

4 + 6 = ?