7 شیوه صحیح برخورد با کودک غرغرو

  • تیم ترجمه و تولید محتوا

    مرکز مشاوره یاسان

    تاریخ آخرین بروزرسانی ۱۴۰۰/۰۹/۰۹

7 شیوه صحیح برخورد با کودک غرغرو

یکی از سوالات رایج پدر و مادرها این است که فرزندمان دائما غر می‌زند، برای این که به غرغر کردن بچه‌ها پایان دهیم، باید چه کار کنیم؟ در ادامه این مقاله روش‌هایی را به شما نشان می‌دهیم که می‌توانید غرغر کردن بچه‌ها را تا حد قابل توجهی کاهش دهید.

1. نیازهای عاطفی فرزندتان را برآورده کنید: بعضی اوقات وقتی بچه‌ها غر می‌زنند و از کنارمان تکان نمی‌خورند، در آن لحظه به عشق و محبت ما نیاز دارند. حتی اگر فکر کنیم تمام روز را با آنها بازی کرده‌ایم، باز هم لحظاتی وجود دارد که بچه‌ها عشق بی‌دریغ ما را می‌خواهند. واقعیت این است که غذا پختن، مرتب کردن خانه، کار بیرون از خانه و خیلی از موارد دیگر زمان زیادی برای ما باقی نمی‌گذارد و این در حالی است که گاهی بچه‌ها می‌خواهند به ما بگویند: "مامان/بابا، به من هم توجه کن، بغلم کن". متاسفانه بیشتر مواقع این خواسته را با غر زدن و نق زدن به ما منتقل می‌کنند.

سعی کنید روتین زندگی‌تان را به آرامی تغییر دهید. مثلاً وقتی از خرید برگشتید و چند کیسه خرید برای جا دادن در کابینت و یخچال دارید، به جای این که سریع سراغ خریدها بروید تا چند دقیقه بعد کودک، گریان پیش شما بیاید، 5 دقیقه وقت بگذارید و قبل از رسیدگی به خریدها با فرزندتان وقت بگذرانید. با هم بازی کنید، آواز بخوانید. حالا کودک از لحاظ عاطفی ارضاء شده و در مرحله بعد می‌توانید از او بخواهید در چیدن خریدها به شما کمک کند یا در کنار شما بازی کند.

برای بچه‌های بزرگ‌تر می‌توانید چند دقیقه‌ای را برای خوردن چای عصرانه و گفت‌وگوی صمیمانه در مورد این که روزش در مدرسه چطور بوده، صرف کنید. این کار فرصتی برای شما فراهم می‌کند که ارتباط عمیق‌تری با فرزندتان داشته باشید. یادتان باشد برآورده کردن نیازهای عاطفی کودکان، استرس کمتری از پیامدهای بعدی توجه نکردن به این مسئله دارد.

2. فرزندتان را تا وقتی که خودش می‌خواهد بغل کنید:  وقتی کودک پیش شما می‌آید تا با او بازی کنید، هم قد او شوید و بغلش کنید. حالا آنقدر صبر کنید تا فرزندتان خودش از آغوش شما بیرون بیاید. شاید تعجب کنید اما ممکن است بیش از چیزی که فکر می‌کردید طول بکشد. این کار در ادامه راهکار شماره یک و پر کردن تانک نیازهای عاطفی کودک است.

3. همدردی کنید: دنیا را از دریچه چشم کودک ببینید. به جای این که دائم احساس خودتان را بگویید: "باید شام درست کنم" یا "همه کارام مونده"، به فرزندتان نشان دهید احساس او را درک می‌کنید. "دوست داری مامان الان باهات بازی کنه؟ می‌دونم خیلی ناراحتی که نمی‌تونم باهات بازی کنم" معمولاً اگر این جملات را به کودک بگویید، کافی است. اما اگر هنوز هم اصرار دارد ...

4. از او بخواهید به شما بپیوندد: کاری کنید که کودک هم به روتین روزانه شما اضافه شود. اضافه کردن یک صندلی یا چهارپایه کوچک به آشپزخانه به این معنی است که او می‌تواند کنار شما بنشیند و ببیند چه کار می‌کنید. کودک بزرگ‌تر می‌تواند کاسه را به شما بدهد، میز را با کمک شما بچیند و یا سبزیجات را پوست بکند.

5. به او قدرت انتخاب بدهید: به کودک حق انتخاب بدهید. مثلا: "می‌تونی توی پختن شام به من کمک کنی یا می‌تونی ماشینتو بیاری و کنارم بازی کنی." این گونه حق انتخاب دادن، برای یک کودک دو یا سه ساله مناسب است. برای بچه‌های بزرگ‌تر انتخاب‌هایی متناسب با سن و علایقشان در نظر بگیرید.

اگر بخواهید می‌توانید به کودک کمک کنید تا یکی از اسباب‌بازی‌هایش را به آشپزخانه بیاورد. اگر فرزندتان ببیند که شما مقاومت یا بی‌توجهی می‌کنید، بلندتر و بیشتر غر می‌زنند. در عوض اگر به او کمک کنید، لجبازی را کنار می‌گذارد و با شما همکاری می‌کند.

6. وقتی با خودش بازی می‌کند، تشویقش کنید: یادتان نرود که همیشه کودک را در حال انجام کار خوب غافلگیر کنید. هر وقت شما مشغول آماده کردن شام بودید و فرزندتان کار خوبی انجام داد یا با خودش بازی کرد، تشویقش کنید: "ممنون که اینقدر قشنگ ماشین بازی کردی تا من آشپزی کنم، حالا یه غذای خوشمزه داریم. "

7. شرایط را به مرور آماده کنید:  برای بعضی بچه‌ها سخت است که با خودشان بازی کنند. اگر فرزند شما هم جزو این دسته از بچه‌هاست، بهتر است بازی را با هم شروع کنید و شما چند دقیقه‌ای به آشپزخانه بروید و دوباره برگردید. ممکن است وقتی به فرزندتان پیشنهاد دهید تا در آشپزخانه به شما بپیوندد، گریه کند. با او هم‌دردی کنید اما کارتان را هم انجام دهید. به آشپزخانه بروید و برگردید. آرام آرام و طی چند هفته، زمانی را که در اتاق کودک هستید کاهش دهید.

با وجود بهترین تلاش های والدین برای شناخت کودک و نوجوان خود، برخی اوقات به نظر می رسد مشکلات فرزندان برای آنها غافلگیر کننده است. در مواجهه با مشکلات رفتاری و هیجانی (مانند رفتارهای پرخطر غیر قابل کنترل) باید حتماً از روانشناس متخصص کودک و نوجوان کمک بگیرید. برای رزرو وقت مشاوره و ارزیابی کلیک کنید.

همچنین می توانید مهارت های فرزندپروری خود را با خواندن کتاب های روانشناسی در زمینه کودک و نـوجوان  یا حضور در کـارگـاه های فرزندپروری ارتقا دهید.

 

برچسب ها:

1. نیازهای عاطفی فرزندتان را برآورده کنید: بعضی اوقات وقتی بچه‌ها غر می‌زنند و از کنارمان تکان نمی‌خورند، در آن لحظه به عشق و محبت ما نیاز دارند. حتی اگر فکر کنیم تمام روز را با آنها بازی کرده‌ایم، باز هم لحظاتی وجود دارد که بچه‌ها عشق بی‌دریغ ما را می‌خواهند. واقعیت این است که غذا پختن، مرتب کردن خانه، کار بیرون از خانه و خیلی از موارد دیگر زمان زیادی برای ما باقی نمی‌گذارد و این در حالی است که گاهی بچه‌ها می‌خواهند به ما بگویند: "مامان/بابا، به من هم توجه کن، بغلم کن". متاسفانه بیشتر مواقع این خواسته را با غر زدن و نق زدن به ما منتقل می‌کنند. سایر راهکارها را در سایت مرکز مشاوره یاسان بخوانید.

فرم ارسال نظر

6 - 2 = ?

نظرات کاربران

فرم ارسال نظر

2 + 8 = ?