"گاوی که می خواست شیر باشد" - من خودم را دوست دارم

  • دکتر آسیه اناری

    روانشناس بالینی کودک و نوجوان؛ مدیر مرکز مشاوره یاسان

    تاریخ آخرین بروزرسانی ۱۴۰۰/۰۹/۰۹

"گاوی که می خواست شیر باشد" - من خودم را دوست دارم

بدون شک نمایش و تئاتر یکی از مهمترین ابزارهای تغییر رفتار، شناخت و هیجان در انسانهاست و کودکان با توجه به ویژگیهای ذاتی خود بیشترین تاثیرپذیری را از هنر تئاتر دارند. تئاتر می تواند به افزایش خلاقیت، خودانگیختگی، تاب آوری، هوش هیجانی و اعتماد به نفس در کودکان منجر شود و همیشه از سوی متخصصان تربیت و روانشناسی مورد توصیه قرار گرفته است. اما انتخاب نمایش و در اصل انتخاب مفهومی که به کودکانمان منتقل می کنیم نیز مقوله ای بسیار مهم و قابل توجه است. یک نمایش کودک خوب؛ تنها موسیقی و ریتم نیست بلکه فراتر از این بایستی مفاهیمی ضمنی را به کودکان منتقل نماید.

این روزها نمایش "گاوی که می خواست شیر باشد" به کارگردانی محسن میرزایی و ایمان تاج سلیمان در سالن گلستان مرکز تولید تئاتر و تئاتر عروسکی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان واقع در پارک لاله به روی صحنه است. اگر چه ارزشمندی تماشای این تئاتر برای کودکان پیش دبستانی و دبستانی بسیار است اما به طور خلاصه می توان گفت:

1. بیان ضمنی مفهوم اعتماد به نفس، خودآگاهی و رضایت از خود: گاوی که به هر دری می زند که گاو نباشد و در نهایت به این سطح از اعتماد به نفس می رسد که خود را بپذیرد و دوست داشته باشد.

2. مشارکت کودکان: سرنوشت تلخ گاوی که به دنبال شیر بودن است؛ تنها با مشارکت کودکان تماشاگر تغییر پیدا کرد و کودکان یک عنصر مهم در پیشبرد نمایش هستند.

3. آموزش غیر مستقیم مهارت حل مساله و ذهن آگاهی: خوب فکر کردن، فریب نخوردن و آینده نگری داشتن از مفاهیمی است که به صورت ناآشکار و در هنگام تماشای این نمایش به کودکان منتقل می شود.

4. استفاده از بازیگران دارای نیازهای ویژه: نقش آفرینی بازیگران کم توان جسمی-حرکتی علاوه بر تاثیرات مثبت تئاتر برای این بازیگران با نیازهای ویژه و کم توان، به کودکان می آموزد که در هر شرایطی می توانند مفید باشند و از تواناییهای خود استفاده کنند.

برچسب ها:

فرم ارسال نظر

2 + 7 = ?

نظرات کاربران

فرم ارسال نظر

9 - 5 = ?