راه‌هایی برای سرگرم کردن بچه‌ها در قرنطینه

  • دکتر مینا ارجمندپور

    روانشناس بالینی کودک و نوجوان

    تاریخ آخرین بروزرسانی ۱۴۰۱/۰۳/۲۴

راه‌هایی برای سرگرم کردن بچه‌ها در قرنطینه

روزهای قرنطینه می توانند به شادترین روزهای زندگی ما تبدیل شوند، البته اگر از این فرصت بدست آمده برای غنی سازی زندگی خود بهره ببریم. این روزها را تمام مردم دنیا تجربه می کنند و در تاریخ ثبت می شود. بنابراین این انتخاب شماست که این روزها در آلبوم زندگی شما تبدیل به زیباترین و یا بدترین لحظات زندگی تان شود. در ادامه متن به راهکارهای متناسب با هر گروه سنی جهت افزایش کیفیت زندگی خود و کودکان اشاره می شود.

 

کودکان نوپا: کودکان نوپا به شدت احساس مفید بودن را دوست دارند، بنابراین بهتر است در کنار شما در کارهای بی خطر روزانه حضور داشته باشند. تصور اینکه کابینت های ظروف پلاستیکی شما را جاگذاری می کنند آنها را سرشار  از ذوق و اشتیاق می کند. اطمینان حاصل کنید که ظروف بی خطر مورد استفاده انها در دسترس شان هست و هنگام غذا خوردن خود آنها را به همراه می آورد. در هنگام طبخ ماکارونی های رنگی و شکل دار، جدا کردن اشکال یکسان آنها را غرق شادی می کند. این گروه سنی برای کوچکترین اشیاء چشمان مشتاقی دارند بنابراین می توانید آنها را به جستجوی وسایل پنهان شده دعوت کنید و لذت بازی کردن در کنار آنها را تجربه کنید. بخصوص در این روزهای قرنطینه با پرپا کردن یک اردو در خانه به قسمتهای مختلف خانه سفر کنید و برای ساعت ها این شکارچیان کوچولو گنج ها را خوشحال نگه دارید. در شرایطی که مجبورید از تلویزیون استفاده کنید بهتر از برنامه های آموزشی برای این سن سود ببرید و حدالامکان به حالت فعال آنها را نگهدارید و از بی تحرکی و سرگرمی های منفعلانه اجتناب کنید. پریدن، رقصیدن، آواز خواندن و دویدن در خانه کمک کننده اند.

گروه سنی 4 تا 6 ساله: این گروه سنی که هنوز هم به شکل مشتاقانه ای کنجکاو هستند برای انجام کارهای خانه در کنار شما دوطللبان با انگیزه ای هستند. عملیات خرد کردن، له کردن، پوست کندن و مخلوط کردن مواد غذایی نه تنها آنها را مشغول نگه می دارد بلکه آنها حس موفقیت و انگیزه به خوردن آنچه آماده کرده اند را نیز پیدا می کنند. فعالیتهای مربوط به آشپزی کردن، پخت کیک و شیرینی و نان و همچنین تمیز کردن و جارو کردن از جمله فعالیتهایی هستند که در غالب سرگرمی برای این گروه می توانند اتفاق بیفتند.  شاید بد نباشد در این روزها برخی از قوانین دست و پا گیر و قابل اعماض به استراحت بروند و به کودکان اجازه دهید تا تا با گسترش فضای بازی و ایجاد قلمروهای جدید برای بازی کردن با اسباب بازی هایشان ابتکار عمل بیشتری بدست آورند. به آنها اجازه دهید با وسایل موجود در خانه چادر بسازند، مبل ها را بهم وصل کنند و قلمروی جدید برای خود طراحی کنند. با ساخت خانه های خلاقانه در اتاق نشیمن و یا اتاق خواب به آنها کمک کنید تا فضای شخصی برای خود ایجاد کنند و در آن قلمرو بتوانند هر آنچه نیاز دارند را در کنار خود داشته باشند( از خوراکی ها و کتاب ها واسباب بازی های مورد علاقه شان).

گروه سنی 7 تا 9 سال: با کودکان این سن به راحتی می شود از آرزوها سخن گفت. با یکدیگر لیست آرزو تهیه کنید و در مورد کارهایی که در آینده می توانید و می خواهید انجام دهید با یکدیگر خیالپرداز ی کنید. آرزوهایی را که در حال حاضر قابلیت انجام دادن دارند را با یکدیگر در قالب یک پروژه اجرا کنید. این پروژه می تواند ساختن یک باغچه کوچک با گلدانهای بهاره باشد و یا یک کاردستی و ماکت از آنچه فرزندتان دوست دارند.

گروه سنی 10 تا 12 سال: این گروه از کودکان گروه سختی هستند چراکه نمی خواهند در دسته کودکان قرار داشته باشند و خود را بزرگسال به حساب می آورند. در این گروه می توان هم از جنبه های درونی و هم از دنیای بیرونی برای فعالیت های لذت بخش سود برد. بنابراین بهتر است آنها را در پروژه های روزمره سهیم کنید. مثلا تهیه و انتخاب یک وعده غذایی را به عهده آنها بگذارید حتی جستجوی دستورالعمل را به خود آنها واگذار کنید. آنها را به استفاده از تخیل خود در نوشتن یک داستان یک دفتر خاطرات تشویق کنید.  همچنین می توانید انها را به چالش پیدا کردن معنای کلمات دشوار با نگاه از طریق واژه نامه ها دعوت کنید.

نوجوانان: روزهای قرنطینه برای این گروه سنی با توجه به دوره پر نوسان نوجوانی با ویروس کرونا سخت تر هم می شود. با تعطیلی مدرسه و رویدادهای لغو شده، بسیاری از نوجوانان از برخی از بهترین لحظات زندگی شان مانند گپ زدن با دوستان و شرکت در کلاس ها فاصله می گیرند. برای نوجوانان تغییر شرایط زندگی همراه با احساس انزوا و بسیار اضطراب آور است. شما به عنوان والد باید با آنها صحبت کنید و به آنها خاطر نشان کنید که این لحظات همانند روزهای پر استرس دیگری که گذشتند گذراست و احساس امیدورای را در آنها بیدار کنید و اینکه در این اتفاق آنها تنها نیستند.  برخی تصمیم گیری ها مانند انتخاب رنگ اتاق خواب خود و یا اتاق های دیگر در خانه, رسیدگی به امور گلدانها و فضای سبز خانه را به آنها بسپارید و در این امور از آنها کمک بگیرید. آنها را تشویق کنید که با کمک نرم افزارهای موجود فیلم خانگی تهیه کنند و یا و یک آهنگ را با یکدیگر همخوانی کرده و به یادگار فیلم بگیریدو از دیدن و شنیدن آن در کنار سایر اعضای خانواده لذت برید.

 

9 نکته درباره مدیریت تماشای تلویزیون در قرنطینه

این روزها در پی شیوع ویروس کرونا اکثر ما در خانه می مانیم و جز برای موارد ضروری از خانه خارج نمی شویم این خانه نشینی اجباری برای اکثر ما بخصوص کودکان بسیار خسته کننده و ملال آور شده است . لذا اگر برنامه درستی برای کودکانمان نداشته باشیم. آنها پای تلویزیون روز را شب می کنند. آزادی بیش از اندازه در زمینه تلویزیون دیدن باعث بروز مشکلات ریز و درشت چه در زمان حال چه در آینده برای کودکانمان می شود .

درست است که امروزه و بخصوص در این شرایط تلویزیون یکی از ابزارهای موثر در آموزش شده است و باعث یادگیری و افزایش شناخت و آگاهی می شود. اما به دلیل اینکه هنگام تماشای تلویزیون بخش گسترده ای از مغز منفعل و غیر فاعل است در بلند مدت باعث تنبل شدن مغز و کاهش قدرت تحلیل مسائل و در نتیجه کاهش قدرت یادگیری و هوش می شود. بنابراین بهتر است  کودک در آن محدود شود.

این محدودیت به معنای فشار و تنبیه نیست. کودکی که از ابتدای زندگی این محدودیت را در برنامه ی خود والدین نسبت به تماشای تلویزیون احساس کند، طبیعتا میل و رغبت درونی اش و پذیرش اش نسبت به آن بیشتر می شود.

  • پس در گام اول تماشای تلویزیون را در خود محدود کرده و برنامه ی مناسب را انتخاب کنید . این برنامه می تواند شامل ، کتاب خواندن، انجام کارهای هنری که به آنها علاقه دارید. ورزش کردن ، آشپزی و گوش دادن به موسیقی ..... شود.

  • نسبت به برنامه های کودکان که از تلویزیون پخش می­شود آگاهی یافته و حداقل یکبار تمام آن ها را نگاه کنید . سپس چند کانال مناسب با زمان پخش مناسب انتخاب کنید.

  • مطلوب این است که کودک تلویوزیون کم ببیند بنابراین تلاش های خود را برای به حداقل رساندن این زمان انجام دهید. برنامه های متعددی برای بازی با کودک و مشغول کردنش انجام دهید تا کمتر به سراغ تلویزیون برود همیشه چند بازی در ذهن داشته باشید تا در صورت لزوم به فرزندان خود پیشنهاد دهید.

  • هیچ­گاه در پاسخ به کودک هنگامی که می گوید حوصله ام سر رفته و خسته شده ام چه کار کنم نگویید به سراغ تلویزیون برو .

  • تماشای فیلم ها و سریال های بزرگسالان می­تواند ذهن ساده و آرام کودک را با خیالات مختلف غیر قابل فهم، مشوش ساخته و آرامش را از او بگیرد. بنابراین گاهی لازم است به خاطر فرزندتان از تماشای فیلم و سریال مورد علاقه خود صرف نظر کنید .

  • از ابتدا در مورد مضرات تماشای تلویزیون با او صحبت کنید، کتاب بخوانید و حرف بزنید. می دانی که بچه هایی که زیاد کارتون می بینند زودتر خسته می شوند . کمتر می توانند بازی کنند. تو فکر می کنی زمانی که کارتون می بینی می توانی بازی هایی رو که علاقه داری انجام بدی؟ به همین دلیل من هر روز به تو کمک می کنم و اتمام ساعت رو به تو یاد آوری می کنم .

  • در صورتی که کودک خودش اقدام به خاموش کردن نمود محبت بیشتری را نسبت به او ابراز کنید. و بعد از آن با او بازی کنید. اگر خواست بیش از زمان مقرر شده ببیند با او گفت و گو کنید. ممکن است تنها ده دقیقه به پایان برنامه ای مانده باشد . نرمش به خرج دهید و اجازه بدهید آن را ببیند.

  • هیچگاه از عقاید خود که تماشای تلویزیون در خانه حدی دارد کوتاه نیایید و حتما با برقراری رابطه ی مناسب او را متقاعد سازید.

  • فراموش نکنید تلویزیون با وجود آنکه بسیار سرگرم کننده و در بعضی موارد مهیج است. اما باعث بوجود آمدن احساس کسالت و رخوت می شود بنابراین سعی کند ساعات تماشای تلویزیون را تا می توانید محدود کنید و بازی، آشپزی با کودک، درست کردن کاردستی با او کتاب خوانی و قصه گویی را جایگزین آن قرار دهید.

 

 مدیریت‌ بازی‌های رایانه‌ای در قرنطینه 

بازی و اسباب بازی از روزهای آغازین زندگی فرد تا زمان بزرگ سالی همواره همراه او بوده است. و عمیقا با زندگی شخص پیوند می خورد و اثرات مثبت و یا منفی بر جسم  و روح فرد دارد. بنابراین ضرورت توجه به آن ها درهر دوره سنی احساس می شود.

پدیده بازی بر حسب علل، زمینه ، شرایط طی زمان ها و مکان های مختلف شکل های گوناگونی به خود گرفته است . امروزه همراه با تحولاتی که در زمینه الکترونیک و گوشی های هوشمند صورت گرفته است . نسل جدید بازی ها به وجود آمده است که به عنوان یک وسیله گذاران اوقات فراغت حتی به زندگی بزرگسالان کشیده شده است .

این روزها به دلیل شیوع ویروس کرونا و قرنطینه ی اجباری و در نتیجه افزایش ساعات ماندن در خانه و اوقات فراغت روی آوردن به این بازی ها بیشتر شده و افراد خانواده از بزرگ و کوچک به نوعی در گیر آن شده اند . درست است که کودکان و نوجوانان در مواجهه با این بازی ها آسیب پذیرتر هستند، اما راه حل هایی برای کاهش این آسیب ها و افزایش فواید بازی وجود دارد. راهکارهایی که والدین را از نگرانی ها خلاص و باعث افزایش قدرت مدیریت آن ها می شود.

والدین برای کاهش تاثیر گذاری بازی های رایانه ای می توانند راهکارهای زیر را به کار بندند:

  • این آگاهی را به کودک خود منتقل کنید که انتخاب بازی ها یا دانلود کردن آن ها توسط شما صورت می گیرد. اما در این خصوص حتما باید علایق کودک را در نظر گرفته و به نیاز های او هم توجه کنید.

  • از قبل در مورد بازی ها تحقیق کرده وتناسب سن بازیکن و بازی را در نظر داشته باشید.

  • با او همبازی شوید. بهتر است با فرزندتان همبازی شوید از این طریق هم باعث بهبود رابطه یتان با او می شوید و هم می فهمید فرزندتان با چه کسانی و چگونه بازی می کند . افزون بر این از محتوای بازی ها به طور دقیق آگاه می شوید.

  • پیش از شروع بازی حتما با کودک خود در مورد تعداد دفعات بازی یا زمان آن گفت و گو کنید و بگویید هنگامی که زمان به پایان رسید، شما او را آگاه می کنید. می توانید برای سهولت در ترک بازی رایانه ای، به او پیشنهاد یک بازی جنبشی یا فکری پس از اتمام آن را بدهید.

در صورتی که فرزند شما از رها کردن سر باز زد اقدامات زیر را انجام دهید:

  • به هیچ عنوان با اجبار و فشار واکنش نشان ندهید.

  • با لحن مهربان اما قاطع به او بگویید که منتظر اتمام بازی او نشسته اید.

  • از او بخواهید که مشخص کند تا چه موقع شما باید منتظر اتمام بازی او باشید و اندکی صبر کنید .

  • با لحنی آرام به او توضیح دهید که این تعلل و تاخیر می تواند منجر به این شود که بار دیگر به او اجازه بازی ندهید.

  • در نهایت می توانید رنجش و ناراحتی خود را نشان دهید و این احساس را به کودک منتقل کنید و بازی را طبق قرار قبلی پاک کنید .

 

برچسب ها:

ارسال پیام و سوال

7 - 2 = ?

نظرات کاربران

ارسال پیام و سوال

6 - 2 = ?

دریافت وقت مشاوره